Woodbine Raceway horse racing betting
Chris McGrath

Side Up: Proxy ลองใช้ Unique Fit นี้


ความฝันของดาร์บี้ในปีนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นตัวชี้วัดระยะเวลาที่ไอน้ำจะลอยขึ้นจากน้ำพุร้อนไปยังน้ำพุร้อน แต่เจ้าของแชมป์รุ่นเยาว์ทราบดีว่าการจัดการกับพันธุ์แท้นั้นเป็นเรื่องชั่วคราวเสมอและการเลื่อนการ์ด Oaklawn ในวันจันทร์ถือเป็นความไม่สะดวกเล็กน้อยสำหรับ Tapit ที่จำเป็น ชีคโมฮัมเหม็ดต้องการเพียงแค่ย้อนกลับไปสู่รอบสุดท้ายเพื่อระลึกถึงความเจ็บป่วยที่รุนแรงที่อาจทำให้ดาร์บี้คอตต์ ลาตัวสุดท้ายยังมีชีวิตอยู่ซึ่งเป็นอาณาจักรที่กระหายเลือดที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของรุ่น ใครก็ตามที่มีศักยภาพในระดับสูงกว่าจะรู้ว่าไฮไวร์ที่ให้โอกาสลูกพันธุ์แท้เพียงตัวเดียวในการแข่งขันใน Kentucky Derby เมื่อเขาเข้าสู่ฤดูร้อนที่สามหากเขาไม่ทำในวันเสาร์แรกของเดือนพฤษภาคมชะตากรรมของเขาจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองสำหรับเขา ความยิ่งใหญ่. อาจมี Travers หรือ Breeders ‘Cup แต่ไม่มีดาร์บี้. แต่ในปี 2020 ความหายนะ (และไม่จำเป็น) อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนของปฏิทินคลาสสิกทำให้ม้าบางตัวฟื้นตัวได้แม้ว่ามันจะทำลายชะตากรรมของผู้อื่นก็ตาม Nadal (Blame) และ Charlatan (Speightstown) อยู่ในเส้นทางเดียวกับที่ถนนน้ำแข็งนี้ในวันอาทิตย์นี้ช่วยรักษาระดับ 1 ที่เหมาะสมสำหรับนักเรียนปีที่สองใน Derby Day เมื่อเชอร์ชิลล์แสดงดาร์บี้เดือนกันยายนในที่สุดลาทั้งสองก็ถูกกีดกัน ในทางกลับกันถ้า Maxfield (Street Sense) ทำเกมดาร์บี้ที่เข้มงวดมาก ๆ มันจะพลาดในช่วงฤดูร้อนเนื่องจากความพ่ายแพ้อื่น ๆ อย่างมีความสุข Maxfield เริ่มต้นได้อย่างราบรื่นก่อนวันคริสต์มาส ความอดทนของทุกคนที่เกี่ยวข้องจะเป็นสิ่งที่แน่วแน่ที่จะทำตามความหวัง เขาพอดีที่จะกลับมาทำงานในวันเสาร์ที่ GIII Mineshaft S. มันถูกสร้างขึ้นด้วยความเป็นผู้ใหญ่บนรากฐานที่วางไว้อย่างรอบคอบในสถานรับเลี้ยงเด็กในยุโรปของเขาเพื่อเป็นเกียรติแก่การแข่งขันขี่ม้าปี 2003 Maxfield | ในบรรดานักขี่ม้าความหวังนั้นคงอยู่ตลอดไป Maxfield ให้คำเตือน แต่ Godolphin มีลาที่น่าตื่นเต้นบางอย่าง นอกจากคุณสมบัติที่สำคัญแล้วความชุกของผู้ชนะของ Golfstream (Medaglia d’Oro); Steve Sherack ผู้ร่วมงานได้เผยแพร่เมื่อวานนี้ได้เน้นย้ำถึงศักยภาพของ Speaker’s Corner (Street Sense) การฟื้นคืนชีพของแชมป์เปี้ยนในมือจะเปลี่ยนโฟกัสไปที่ Proxy แบบเรียลไทม์ (Tapit) GII Risen Star S. จับลาไม่เพียง แต่บนเวที GIII Lecomte S. แต่ยังตั้งแต่วินาทีที่ประตูเปิด Midnight Bourbon (Tiznow) ไม่ถือว่าเป็นนักขี่ม้าเนื่องจากมีการควบคุมความเร็ว เห็นได้ชัดว่าทหารม้าของพร็อกซีตั้งใจจะเชื่อมต่อ Mandaloun (Into Mischief) บนท้องถนน ไม่ว่ากรณีใด ๆ, ตอนนี้ Proxy ได้รับ Johnny V. ในขณะที่เขาพยายามที่จะออกจากเผ่าที่ร่ำรวยจากอิทธิพลคลาสสิก ในฐานะเจ้าของอีกกลุ่มหนึ่งของ Tapit ที่มีคุณสมบัติที่จำเป็นและเป็นเกียรติอย่างยิ่งพร็อกซีมีรากฐานที่มั่นคงเพื่อช่วยให้มีวุฒิภาวะทางจิตใจ (ภายใต้ความกดดัน) สำหรับการเติบโตทางร่างกาย ‘TDN Rising Star’ แมนเดลา | ยังคงต้องรอดูว่า Coady Co จะสามารถเล่นได้ดีใน Midnight Bourbon หรือไม่ Mandaloun ไม่เคยถูกจับที่ประตูอีกเลย ตอนนี้เขากำลังสนับสนุนฝ่าบาท เป็นแผงขายของคลาสสิกอย่างแท้จริง ในความเป็นจริง นอกจากม้าที่กลายเป็นผู้มีพระคุณของการย้ายไปยัง Juddmonte (การระงับเขื่อนสามแห่งแรก) แล้วยังมี Whitney Line ที่ไม่ถูกรบกวนซึ่งมีอายุย้อนไปถึงปีพ. ศ. 2461 สิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้การแข่งขันนี้คือ Senor Buscador (Mineshaft) โจนกยูงจูเนียร์ หลังจากไม่กี่สัปดาห์จนถึงวันที่ 1 พฤษภาคม Remington Park จะสามารถยิ้มได้มากบนใบหน้าหลังจากระเบิด เขาเป็นพี่ชายของ Runaway Ghost (Ghostzapper) ผู้ซึ่งได้รับรางวัลซิงเกิ้ลชื่อ Todd Fincher เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาใน GIII Sunland Derby นักวิ่งรุ่นเก๋าทุกที่พบ Runaway Ghost ปลอบใจ Fincher สำหรับทางออกที่ได้รับบาดเจ็บจาก Churchill Trail คุณจะมีความสุข. Senor Buscador | ดัสตินโอโรนาดังนั้นชีคโมฮัมเหม็ด ใครบางคนที่รู้ว่าม้าเหล่านี้ต้องไปยากแค่ไหน แต่สำหรับ Godolphin ฉันหวังว่ามันจะคุ้มค่าที่จะเห็นการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกโดยดูจากการค้นหา Derby ของพวกเขา ไม่ว่าคุณจะเป็นเจ้าของหรือไม่ก็ตาม มีการเมืองเพียงเล็กน้อยที่จะชนะการแข่งขัน “ทะเลทราย” ไม่ว่าจะในสื่อหรือไม่ก็ตาม ชีคอาจจะยังพอใจที่จะทำความฝันนั้นให้เป็นจริง แต่มันคือจุดจบของอาชีพเทอร์ฟที่ไม่เคยมีมาก่อนเพื่อหางานทำที่โรงนาในอเมริกา ตัวเขาเองยอมรับ Godolphin ในฐานะ Derby Runner ซึ่งค้นพบโดย G2 UAE Derby ผู้ชนะ Thunder Snow (Ire) (Helmet Aus) พร็อกซี | พอจะกล่าวได้ว่า Hodges Photography พอใจแล้วที่ Sheikh ทำงานให้กับทีม Stateside ของเขา ในวันที่ 1 พฤษภาคมไม่มีม้าตัวใดจะถึงจุดสูงสุด แต่ตอนนี้ไม่มีใครรู้ จำไว้ว่า Godolphin ไม่มีนักวิ่งดาร์บี้สักโหล ผู้ที่พูดว่า “ล้มเหลว” หรือ “ความผิดหวัง” กำลังลืมสัดส่วนที่ไม่ได้รวมไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ลาจากพืชผลของโลกไปถึงประตูดาร์บี้ ยิ่งคนนี้เผชิญกับความท้าทายมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น พวกเขาควรจำไว้ว่ายิ่งเขาชอบมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น เขาจะอดทนมากขึ้น

หวยออนไลน์
เล่นหวยออนไลน์
ไพ่ออนไลน์
เว็บ คาสิโน
คาสิโน777

Woodbine Raceway horse racing betting
Bernardini

Kentucky Sires for 2021: Established Stallions


So here we are at last, rounding the home turn. This series has unfolded in familiar fashion, with an initial stampede of unproven young stallions progressively thinned out by the impatience of a commercial sector operating in ever decreasing cycles. Today we finish with a selection from those admirable stallions who have survived the ruthless attrition, and created a viable niche at various levels of the market.
The odds they have overcome, to get here, are such that the long-term health of the breed is clearly being treated as something our grandchildren can worry about instead. Yes, action is now being taken by the industry, notably on book sizes and medication. But the onus for change is not so much on regulators as on those directing investment. So long as the bloodstock agents (and racing managers and all the rest) keep funneling the budget into untested stallions, then farms can’t be blamed for industrial exploitation of flimsy rookies perceived as “commercial” before discarding them to overseas or regional programs. And nor can breeders and pinhookers be blamed for supporting them.
The standard defense, of course, is that you have no choice but to try new stallions unless you can afford the proven operators in the six-figure elite. If that were truly so, however, why don’t they support stallions in their third, fourth and fifth years? Why don’t they tell their patrons that the time to get real value is when they’re cooling off: you could get to Into Mischief for just $7,500 after he had sold his first yearlings, remember, and Tapit for $12,500.

We all know why. It’s because professional advisers are too nervous of having their judgement exposed. They daren’t risk telling their patrons that now is the time to roll with a slower-burning stallion, in case his first couple of crops go so quietly that he’s dispatched to Turkey or Pennsylvania. And of course that becomes self-fulfilling.
Instead they behave as though the sieves of quality and value, between pedigree and conformation and all the rest of it, suddenly cease functioning once a stallion is about to launch his stock. That way they can say: “Don’t blame me that this stallion didn’t work out. You saw how hot his yearlings were. All the other experts agreed.”
Sky Mesa’s lifetime percentages remain tremendous for this level | EquiSport Photos
On that basis, we’ve already explored some of the best value in the marketplace. But today we’re going to browse some of those who, often by combining merit with timely fortune, have come out the other side of this winnowing process. They set a standard that will be met by very few of the new stallions annually flooding the market. As such, in fact, they provide what should (in a sane industry) be the most commercial service of all–by offering tangible, legible prospects of decorating your mare with a stakes winner or two.
The nature of this particular beast means we’ll be revisiting some who have featured in years past. One or two have meanwhile faded, naturally; one or two have elevated themselves beyond the reach of “value.” But consistency is what keeps the rest in our esteem, and we’ll repay them in kind.
As a general principle, older stallions are a good place to start. I realize that many people are convinced that these greybeards lose their potency, but I suspect this to be one of those self-fulfilling prejudices; not least because ageing achievers often face competition from more affordable sons. There are simply too many top-class runners (and stallions) from the last books of their sires to be dismissed merely as exceptions that prove the rule. And it’s certainly splendid to see Speightstown, with four individual Grade I winners in 2020, earn a fee hike from $70,000 to $90,000 at the age of 23!
As ever, anyone in this business who proposes an inviolable “rule” on the basis of a software program should be treated with suspicion; but they do kindly enable some stallions of proven, elite caliber to slip into reach, especially at a time when many farms are cutting fees across the roster.
Malibu Moon | Spendthrift
For instance, do we really think Malibu Moon (A.P. Indy–Macoumba, by Mr. Prospector) a bust, now that he’s down to $35,000? This sire of 17 Grade I winners–a tally exceeded among active rivals only by Tapit ($185,000), War Front ($150,000), Medaglia d’Oro ($150,000) and Speightstown himself, who’s a year his junior–admittedly had a relatively quiet 2020 on the track, with just a couple of graded stakes winners. But his yearlings were still turning over a six-figure average in a squeezed market, and he’s long established the efficacy of his aristocratic genes in producing dirt horses ideally adapted to the demands of Classic racing.
Unlike a lot of veteran sires, moreover, Malibu Moon is not going to run dry of material to keep his name in lights: he has been covering triple-digit books like clockwork, and his imminent juveniles crop comprised 103 live foals. And they’re all out of mares deemed worthy of a $75,000 cover. What a terrific price he is now, to prove a young mare!
If you’re a breeder, moreover, you’d be willing to retain one of his daughters in the hope of her someday producing another Stellar Wind (Curlin), Girvin (Tale of Ekati) or Bellafina (Quality Road). In that capacity, mind you, we’re reluctant to look past another by the same breed-shaping sire.
Bernardini | Darley
For Bernardini (A.P. Indy–Cara Rafaela, by Quiet American) is also down to $35,000 at Darley. That’s a milder trim, from $40,000, and presumably prompted primarily by a troubled market environment–but it’s also a fourth cut in four years. He was still at six figures as recently as 2017, and as high as $150,000 in his pomp. Having only just turned 18, however, he remains ahead of a genuinely historic curve as a broodmare sire: his daughters have produced more Grade I, graded stakes and black-type winners than any stallion in history, at this stage.
Yet his headline act in 2020 was a colt, Art Collector, who beat Swiss Skydiver (Daredevil) comprehensively in the GII Toyota Blue Grass S. during a spree that qualified him as one of the best sophomores around. He tapered off somewhat, and Micheline’s narrow defeat in the GI Queen Elizabeth II Cup meant that their sire could not add to his 10 domestic Grade I winners (plus three in Australia/one apiece in Italy and Dubai).
Nonetheless, Bernardini has confirmed himself still perfectly capable of producing on the track, doubtless with more to follow given that he’s routinely covering books in the 130s. And then there’s the extraordinary precocity of his damsire credits, which can be shared between both sides of his pedigree: A.P. Indy’s established a formidable distaff influence both through his own daughters and now those of his sons, unsurprising given the Secretariat–Buckpasser combination behind his own dam; while damsire Quiet American is a unique genetic dynamo.
Physically, of course, Bernardini is himself so beautiful a specimen that you’re tempted to use adjectives typically reserved for femininity. And if commercial nerves about his recent performance reached his yearlings in the COVID market, then it shouldn’t be forgotten that he has always been a lucrative performer in a sales environment that prizes deeds even above those looks: his 2-year-olds last year averaged $176,265, and only Storm Cat beats his 25 lifetime juveniles at $500,000-plus. Bottom line is that any breeder inclined to retain a filly will not get better value than Bernardini, perhaps anywhere in the world.
Hard Spun | Darley
Mind you, end-users simply looking for a runner won’t even have to leave Jonabell for a fine alternative at the same peg in Hard Spun (Danzig–Turkish Tryst, by Turkoman). His own excellence on the track, of course, reinforces our earlier defense of senior stallions (conceived when Danzig was 26) and Hard Spun continues to punch way above weight at $35,000, charitably clipped from $40,000 despite following up his stellar 2019 (three Grade I winners, all from his first crop since returning from that unhelpful sojourn in Japan) with another top 10 finish in the general sires’ table.
This sire of 10 Grade I winners has assembled his 129 lifetime black-type performers at 11.5%–a tick behind Uncle Mo, for instance, who has advanced his fee to $175,000 with eight Grade I winners and 12% stakes performers. And Hard Spun has an exciting sophomore in Smarty Jones S. winner Caddo River, as high as No. 2 in colleague T.D. Thornton’s Derby Top 12.
Despite the quirky damsire, it’s all good stuff along that Darby Dan bottom line, with a half-sister to Little Current as close up as second dam; while Hard Spun’s half-sister has refreshed the family page in more recent times as second dam of Improbable (City Zip). Above all, Hard Spun throws us as short a lifeline as we have, and at a fraction of the cost of War Front, to their breed-shaping sire.
Moreover he is parlaying his genes into such diverse disciplines and environments that he really should be much higher on the list for European breeders, as well. (Good to see one daughter, pinhooked as a $70,000 Keeneland September RNA, making 375,000gns at the Tattersalls Breeze-Ups last summer; she duly won her only start.)
Blame | Claiborne
Another whose fee trim for 2021 ($30,000 from $35,000) must be accounted simply a friendly gesture to a difficult trading environment is Blame (Arch–Liable, by Seeking the Gold). Because the Claiborne stallion has long passed the stage when he needs that kind of help. In fact, he has become a tribute to exemplary management, rebuilding in pretty spectacular fashion from a point where he did appear to be in a spot of trouble.
That was in 2018, when his fee was halved to $12,500. At that stage, he had made a similarly quiet start to that once made by his own sire on the same farm, and was down to just 48 mares the previous year–albeit he promptly had a breakthrough Classic success in Europe. Since then, he has left no doubt that he is successfully replicating the elite genetic wares that underpinned nine consecutive triple-digit Beyers and a historic distinction as the only horse ever to beat Zenyatta (Street Cry Ire).
Though unlucky to have soon lost the services of his fifth elite winner, Nadal, Blame had nine other graded stakes performers in 2020. Actually, Blame’s overall output, after eight crops, is now strikingly similar to that of Quality Road, who started at the same time and smoothly elevated himself to $150,000 thanks to 11 Grade I winners at a ratio surpassing nearly all comers. For Blame can otherwise nearly match him for the across-the-board consistency: by stakes winners, Quality Road’s 6.5% plays 6% for Blame (black-type performers (12.5 and 12.2%); they respectively stand at 3.7 and 3.3% for graded stakes winners, and 6.2 and 6.4% for graded stakes horses; while their overall Grade I performers measure up at 2.5 and 2.3%.
Again, this comparison is only intended to magnify Blame and not belittle a top-class alternative, and it must be said that their latest yearling averages (as so often tends to be the case) dutifully reflect the difference in fees. True, even a $57,884 average for Blame looked after their $12,500 conception fee very nicely–and that, in itself, is a reminder that Blame’s revival since should be sustained, in terms of racetrack headlines, by the improved quality and size (now routinely in three figures) of his books.
Having just turned 15, Blame is entering his prime. So forget Quality Road for a minute. As a percentage of named foals, despite that sticky start, Blame now measures up to Into Mischief for Grade I winners; Ghostzapper for Grade I horses; More Than Ready for graded stakes winners; Kitten’s Joy for graded stakes horses; Uncle Mo for stakes horses; and Candy Ride (Arg) for stakes winners. Oh yes, and he just had his fee cut. That either shows you prove anything with statistics, or that he deserves gold on our final “value podium.” (See below…)
None of this is hard to explain: Blame has a for-the-ages pedigree, with fourth dam Thong standing opposite Courtly Dee in Arch’s maternal line. That’s like a time capsule for everything we need to retain in the breed. Sure enough, he’s obviously another who would make any breeder glad to retain a filly.
English Channel | Sarah Andrew
We don’t need too much detail on the eligibility of English Channel (Smart Strike–Belva, by Theatrical Ire) for this list, having so recently celebrated his breakthrough turf championship (by domestic and/or Northern Hemisphere earnings). We remarked then that if Kitten’s Joy has been crazily undervalued by European prospectors, we should be outright scandalized by neglect of a stallion whose lifetime percentages either match or (mostly) surpass that acknowledged turf Titan, right across the board.
We know that the commercial market has an infantile terror of grass, but the combined class and durability of stallions like these are precisely what the breed overall requires most urgently. These days Calumet may sing from a rather different hymnsheet from most commercial horsemen, but at $27,500 (down from $35,000) English Channel is an imperative option for end users–most obviously, if by no means exclusively, those eager to exploit the expanding turf program.
Lookin At Lucky | Coolmore
For a long time, we were able to bracket another by the same stallion, Lookin At Lucky (Smart Strike–Private Feeling, by Belong to Me) with his Ashford buddy Munnings (Speightstown) as a pair who together represented great value at a similar level. The Munnings train has meanwhile left town: nobody ever needed telling about him, to be honest, because everyone already seemed to know. His books have been soaring, in quality and quantity, and now the dividends are there for Kentucky’s No. 7 stallion by earnings in 2020, with six graded stakes winners.
But poor old Lookin At Lucky remains grievously underrated, whatever he does. He’s still stranded at $20,000, a fee now doubled by Munnings, and received 113 mares last spring compared with 207 for his uber-fashionable rival. And, cursed by a self-fulfilling reputation (“not a sales sire”), his yearlings averaged $33,777 even as Munnings swaggered his way up to $80,932.
But Lookin At Lucky’s record is so much better than many a “sales sire” that he points an accusing finger at the whole business. Just what are these guys looking for? A racehorse, or a pretty model for art students? His cumulative achievements, even now, keep him on a par with Munnings himself. Okay, so he is outpunched on stakes winners (6.7 versus 4.7% of named foals), but other indices keep the ugly duckling right alongside the swan. Lookin At Lucky gets black-type horses at 10.3 against 10.7%; graded stakes winners at 2.5 against 2.6%; graded stakes performers at 4.9 against 4.4%; Grade I horses at 2.2 against 1.2%.
And while Munnings still has just two elite scorers from 685 named foals, Lookin At Lucky (553) has come up with winners of the Breeders’ Cup Classic, the Kentucky Derby and a Beldame winner who then ran Monomoy Girl (Tapizar) to a length in the Breeders’ Cup Distaff. When he connects, Lucky hits as hard as anyone. Those who quibble over the promotion of Country House, incidentally, should remind themselves that he was not the only son of Lookin At Lucky to have passed the post second in the one race everyone claims to have in mind when they go to Keeneland in September.
It’s nuts, really. Here’s a stallion who has repeatedly produced elite two-turn horses, from mares on a $20,000 covering budget, and still a lot of agents put an automatic line through his yearlings. But that’s fine. See you guys in the winner’s circle. Because Lookin At Lucky doesn’t have to get mad. He can just get even.
The Factor | Lee Thomas
The Factor (War Front–Greyciousness, by Miswaki) had another productive campaign in 2020, just cents off the top 10 among living Kentucky stallions, but Lane’s End held him at $17,500. That’s doubtless because this last yearling cycle was the one he missed through his season in Japan, so he’ll be quieter on the track this time round, but patience will bring its rewards: his book last spring rocketed to 150, from 80 in his comeback year.
In fact, patience has been the key throughout. The Factor lost early momentum when his first crop, conspicuously well received at the sales, turned out not to be the sharp and early types everyone had anticipated. But they proved worth the wait, and The Factor’s cumulative percentages now stack up very closely with those of his flourishing studmate Twirling Candy, who deservedly commands a fee of $40,000. The Factor is surely just refueling at this kind of fee, and can be expected to motor upwards once back on the highway.
Midnight Lute | Sarah Andrew
A half-sister to The Factor wrote an important new chapter for Midnight Lute (Real Quiet–Candytuft, by Dehere) in 2020 when her daughter Keeper Ofthe Stars became the Hill ‘n’ Dale stallion’s fourth Grade I winner. It was a good campaign all round for Midnight Lute, with three others adding elite podiums to Grade II success. That’s especially important for one who has produced such an extravagant talent in Midnight Bisou that people don’t always recognize his breadth of achievement. As a turf miler, moreover, Keeper Ofthe Stars reiterated the versatility of a horse who was celebrated on the track as very fast, and very tall, but who very adaptably recycles a ton of Classic genes and all-round physical quality.
Another old pal is Sky Mesa (Pulpit–Caress, by Storm Cat). Good to see that he welcomed a three-figure book to Three Chimneys last year, up from 59 in 2019. Admittedly he had a quiet campaign, with just three stakes winners, but his page has been freshened up by Maxfield (Street Sense), who is out of a half-sister, and he gets a helpful trim to $12,500 (from $15,000). His lifetime percentages remain tremendous, for this level: black-type winners/horses to named foals at 6.5 and 12.7% respectively, which is as much as can be said even for stallions as accomplished as, for instance, Candy Ride (Arg), Street Sense or Flatter.
Midshipman | Darley
Midshipman (Unbridled’s Song–Fleet Lady, by Avenue of Flags) meanwhile continued his metronomic service at Darley, another eight stakes winners in 2020 maintaining his unbelievable consistency for one operating at this end of the market: he, too, has lifetime stakes performers at 12% of named foals. To ease him a little to just $7,500, when routinely covering three-figure books, is really looking after the working breeder at a difficult time. I really look forward to the day when Midshipman gets the domestic Grade I success that is surely, given his achievements with such limited mares, well within his competence.
Mind you, Mizzen Mast (Cozzene–Kinema, by Graustark) has had eight of those! Here’s another big firm looking after the little guy, with Juddmonte standing this venerable creature at the same bargain fee. He’s a versatile influence in everything with the class that has united achievers in every theatre–short and long, turf and dirt–and he’s now of an age where his daughters can show the same merit, most recently through Ete Indien (Summer Front), Nashville (Speightstown) and Classic-placed European filly Quadrilateral (GB) (Frankel GB).
So having started with a veteran, we finish with one, too. Because for a fee you could carry into the farm office in a cigar box, you can still tap into a grandson of Caro (Ire), with first two dams by Graustark and Tom Fool. Show me something like that in the freshman’s table, and you get my attention.
CHRIS McGRATH’S VALUE PODIUMGold: Blame ($30,000, Claiborne)   Now nearing elite status by any measure but price.Silver: Lookin At Lucky ($20,000, Coolmore)   Seems that nobody is ever Lookin’ hard enough.Bronze: Mizzen Mast ($7,500, Juddmonte)   Hurry for those genes while they last!

หวยออนไลน์
เล่นหวยออนไลน์
ไพ่ออนไลน์
เว็บ คาสิโน
คาสิโน777

Woodbine Raceway horse racing betting
Alternation

Kentucky Sires for 2021: Fifth-Crop Stallions


Today we come to a final group of stallions whose development we’re treating separately, before wrapping up our series with a look at those survivors who made it across the highwire and can be grouped together as “Established Sires.” (After which we’ll also be taking a tour of regional stallions.)
In the last couple of instalments, we’ve observed the Kentucky talent pool in each intake rapidly drying up, so that our review of third- and fourth-crop options respectively encompassed 18 and just six stallions. And we are left with a similar rump among those about to launch a fifth crop of juveniles, with only seven still advertising a fee in Kentucky.
No need, by this stage, to reprise yet again the familiar traps of the commercial model. Suffice to turn back the clock to 2016, not so long ago, when Orb (Malibu Moon–Lady Liberty, by Unbridled)–a Kentucky Derby winner from the family of Ruffian, standing for $25,000 on an exemplary, historic farm; one sagely resistant to the inundation of the market by more industrial rivals–dominated this group with a $148,318 average for his first yearlings. Unusually, moreover, he actually managed to elevate his second crop to a still higher yield at $184,006, when selling no fewer than 66 of 77 into the ring. The world was at his feet. In 2021 Orb is still clinging on at Claiborne, but listed as “private” after receiving a grand total of seven mares last spring.

Nobody’s fault, and there are parallels on every farm. Conceivably Orb could yet pull a champion out of his hat. But such is the terrifying commercial vortex that consumes a young stallion who does not make an adequately purposeful start.
Nor, on the other hand, does even the briskest of beginnings guarantee lasting momentum. The champion freshman of this group was Overanalyze, whose 2018 book at WinStar promptly soared to 195. The following season, however, he had plummeted to 43 mares and last spring he was exported to Korea. Shanghai Bobby was on his way to Japan within the year of finishing third in the freshmen championship–despite having meanwhile produced a Royal Ascot winner from his second crop, which also turned out to include elite sprinter Shancelot. A year later Japan would also summon Animal Kingdom, who had finished fourth in the freshman table.
Yet this is also the intake that includes New Year’s Day. Having been reduced to a couple of dozen mares at $5,000 in 2018, he was sold to Brazil four months before an upgraded claiming horse named Maximum Security gave him a first graded stakes success. The rest is history, and New Year’s Day has since been given a fresh start in Japan.
What a chaotic environment, then, shaped more by luck than judgement, has been heroically negotiated by the handful in this class who have established a viable niche in the Kentucky market.
Violence | Sarah Andrew
As it happens, far and away their most consistent achiever has been a horse who was worn down in the GII Fountain of Youth S., which turned out to be his final start, by none other than Orb. Their fortunes have diverged in their new careers, with Violence (Medaglia d’Oro–Violent Beauty, by Gone West) at Hill ‘n’ Dale dominating on cumulative results by virtually all indices. He only missed Overanalyze by cents as a freshman, and has since maintained output for 21 black-type winners.
True, he had a quieter year in 2019, prompting an immediate reversal–back to $25,000 from $40,000–of the fee hike he had earned with his across-the-board second-crop championship, on the back of which he had sold his yearlings (conceived at $15,000) for a knockout average of $133,600. But his 2020 campaign has the look of a turning point, crowned not just by a first domestic Grade I winner but by three of them, from consecutive crops: Volatile in the Alfred G. Vanderbilt H., No Parole in the Woody Stephens, and Dr. Schivel in the Del Mar Futurity. Behind Speightstown’s four elite scorers, only Into Mischief, More Than Ready and War Front shared this distinction in 2020.
The focus on speed in his elite trio is an interesting development. Violence’s own sire, though by an avowed turf influence in El Prado (Ire), operated on dirt and has divided his impact, at stud, not only between surfaces but also between disciplines. And an aristocratic maternal family features a series of crossover influences: second dam by Storm Cat out of Hall of Famer Sky Beauty (Blushing Groom); third a half-sister to the flying Dayjur (Danzig); fourth by Nijinsky out of champion sprinter Gold Beauty (Mr. Prospector).
There will be no break in the traffic for Violence, whose sales performance reflects something of his own exceptional physique. The group of juveniles he is about to launch, indeed, graduate from a book of 214 mares and he only lost momentum after that quiet 2019, with 86 mares last year. You can bet that numbers will be back up now. After sliding to a yearling average of $44,649 with his 2019 blip, this time round Violence rallied to $72,128 for 66 yearlings sold of 88 offered–an especially good performance, of course, in the teeth of the pandemic economy.
I love that Violence’s first two dams are both by sires, in Gone West and Storm Cat, out of daughters of Secretariat–whose half-brother Sir Gaylord is responsible for the damsire of El Prado. One way or another, Violence now has all bases covered and can keep consolidating.
Paynter | WinStar
If Violence has always seemed regal, his nearest pursuer in this group has seemed more like the plucky fellow fighting to earn his stripes. Doubtless that partly reflects the grave health challenges overcome by Paynter (Awesome Again–Tizso, by Cee’s Tizzy) before he could resume at a high level as an older horse. But we should remind ourselves that he actually started out at WinStar off a higher fee ($25,000) than Violence.
For 2021, he has taken his fourth fee cut to just $7,500–pretty astonishing, really, when he had just been saluted as sire of the fastest miler in Keeneland’s history. Now, of course, Knicks Go has followed up his GI Breeders’ Cup Dirt Mile track record in the GI Pegasus World Cup, reiterating his ability to kick again from the front. But this dazzling renewal for the Brad Cox barn is actually the second time that Maryland-bred Knicks Go, whose family is seeded by some pretty exotic names, has demanded a fresh look at his sire.
With three-figure books across his first four seasons, Paynter had been given a solid base and his first yearlings were well supported. They made a fairly quiet start on the track the following year, however, reducing his next book to just 34 mares at half his opening fee. Neither Paynter himself nor his sire had raced at two, so it’s hard to know quite what breeders were expecting. But then Knicks Go emerged from his second crop, first as shock winner of the GI Breeders’ Futurity and then beating all bar Game Winner (Candy Ride Arg) in the GI Breeders’ Cup Juvenile. That revived momentum for Paynter, who received 97 and 71 mares in the two years since, and the second coming of Knicks Go will surely repeat the dose at such a low fee.
Because actually Paynter has a solid spread of talent behind his flagship. Knicks Go, remember, sat out most of 2020 and his $608,440 earnings represented only 10 cents in every dollar banked by Paynter in overhauling even Violence, with his three Grade I winners, to top the fourth-crop sires table. Though we’ve seen that only a handful of elite stallions could match the icing on Violence’s cake, their performance otherwise was very similar: Paynter had 222 starters, Violence 225; he had nine black-type winners, against eight for Violence; 18 black-type performers played 15; each had three graded stakes winners and six graded stakes horses; and they respectively notched 115 and 116 winners overall.
The gap between them, of course, remains the one that divides Knicks Go from the rest of Paynter’s best stock. Graded stakes winner Harpers First Ride is doing his best, ten-for-18 overall after finishing tailed off in the Pegasus, but Paynter doesn’t want Knicks Go to seem so freakish as to become as much of a burden as a benefit. That’s why we should respect the breadth of his output, putting him in some pretty august company in the general sires list (among the top 20 active stallions last year).
Paynter’s fee cut looks a sensible response to his virtual disappearance as a commercial force with his latest yearlings, processing a handful for a four-figure average. But he can turn that round, too, as people absorb the supporting cast behind his headline act. Either way he certainly looks attractively priced for anyone who might want to breed a runner. And remember his deeds all have an obvious genetic base: he’s out of a full-sister to his farm’s pensioned legend Tiznow.
Take Charge Indy | Louise Reinagel
This group contains one stallion who has actually managed to reverse the usual tide, Take Charge Indy (A.P. Indy–Take Charge Lady, by Dehere) having last year returned to WinStar after a three-year stint in Korea. He had been exported after a tepid reception for his first yearlings in 2016, leggy and immature as they often were, an average of $40,422 representing a limited yield for a rookie who had started out at $20,000.
The three crops he left behind, however, turned out to include the likes of GII Rebel S. winner Long Range Toddy, GII Louisiana Derby winner Noble Indy and GI Preakness S. runner-up Everfast. In 2018, Take Charge Indy finished runner-up in the second-crop table; and the following year he edged out Paynter to top the third-crop championship with five black-type winners. He only mustered one of those last year, but obviously had no juvenile input in play.
He was welcomed back by 144 mares last spring, at $17,500, and a mild trim to $15,000 suggests confidence that breeders will be following through on a pedigree that unites a breed-shaping stallion with a top-class runner who has since become a Broodmare of the Year (also responsible, of course, for Three Chimneys sire Will Take Charge). As with Violence, we get a double dose of Secretariat’s daughters through Weekend Surprise, the dam of A.P. Indy, and Sister Dot, who gave us Take Charge Lady’s sire Dehere. Indeed, the whole page is saturated with Classic influences and, if his GI Florida Derby success could not disguise the reality that he raced one peg below the very best, then Take Charge Indy could well become one of those whose genes make him eligible to produce runners still better than himself.
That remains to be seen. Strictly, Take Charge Indy still needs his big horse–but the bottom line is that his black-type winners and performers have come at a clip slightly better than both Violence and Paynter. Obviously he has a problem in that there will be few if any headlines coming off the track for a couple years now, so he may need the market to invest his relaunch with something of the glamour generally reserved for total newcomers. But he should be treated with more respect than those, having already demonstrated his competence in the role. And the Classic complexion of his overall pedigree should especially appeal to anyone prepared to retain a filly.
 
Oxbow | ThoroStride
Another nugget of old-fashioned virtue, and who happens to be even more closely related to a rival in this intake, is Oxbow (Awesome Again–Tizamazing, by Cee’s Tizzy) at Calumet. He is by the same sire as Paynter and his dam, like Paynter, is another sister to the great Tiznow. Both horses, moreover, finished second in the GI Belmont S. But Oxbow did so after winning the GI Preakness and running sixth in the Derby, and earlier won the GIII Lecomte S. by 11 1/2 lengths. Unfortunately he derailed in his next start, but he had left no doubt as to his throwback, speed-carrying capacities and you’d be confident that his stock will mature effectively.
That’s important, because his sophomores this year represent a book of 187–and they include none other than Hot Rod Charlie, 94-1 runner-up in the GI Breeders’ Cup Juvenile. So these might just keep him in the game after he was reduced to a very small book last year, duly trimmed to $7,500 (opened at $20,000). His percentages are unexciting and he appears to have rather shot his bolt as a commercial sire, but that won’t stop him producing another Coach Rocks (GII Gulfstream Oaks) or two.
Jimmy Creed | Spendthrift
Jimmy Creed (Distorted Humor–Hookedonthefeelin, by Citidancer) represents a very different firm, in Spendthrift. But actually he has so far had nothing like the kind of industrial output sometimes associated with that farm, while having quietly established himself as a most consistent operator at $10,000, temptingly down from $15,000. In fact, his lifetime ratio of black-type winners and performers to named foals (5.2% and 11.5% respectively) is ahead of all these, even Violence (4.5% and 8.7%).
That makes him a really interesting proposition, as a lively start with his first juveniles (20 winners from 44 starters) turned round his book from 67 in 2017 to 165 in 2018. That gives him a big team of juveniles for the year ahead, including yearlings that sold for as much as $500,000 and an average $46,125, while he had another 253 covers across the next two years to keep the pipeline full. In other words, foals conceived now can hope to ride renewed headlines on the track, where he has already produced four graded stakes winners/four Grade I horses. It’s all perfectly feasible of a GI Malibu winner whose dam and half-sister Pussycat Doll (Real Quiet) both won the GI La Brea S.
Alternation | Asuncion Pineyrua
Another by the same sire, Alternation (Distorted Humor–Alternate, by Seattle Slew) resembles Paynter with Knicks Go in needing to show that it is not all about GI Kentucky Oaks winner Serengeti Empress. Yes, he only has one other graded stakes winner to this point, but eight black-type scorers overall is a respectable percentage of only 199 named foals.
By this stage he’s not really pretending to be a commercial sire but the 40 mares he entertained at Pin Oak last year were sent in the knowledge that his half-brother Higher Power (Medaglia d’Oro) has now earned a place at Darby Dan as a runaway winner of the GI Pacific Classic. Their dam is a half-sister to Canadian Horse of the Year Peaks and Valleys (Mt. Livermore) and it’s a regal family all round. He has done it once and, given the chance, there’s no reason why he shouldn’t do it again.
The only other stallion apparently advertising a fee in Kentucky from this group is Raison d’Etat (A.P. Indy–Sightseek, by Distant View) at Calumet, off the bargain peg of $2,500. He is trading primarily on his genes, rather than the limited use he made of them on the track, but has vindicated the theory to a modest degree with a couple of stakes winners so far.
Bottom line is that some of these survivors may have a lean and hungry look, but they’re a deserving bunch overall and much better value than almost all the unproven stallions who dominate the market. Here’s hoping they consolidate and can earn a place, next time round, in our concluding look at Established Sires.
CHRIS McGRATH’S VALUE PODIUM: Fourth- & Fifth-Crop SiresGold: Paynter ($7,500, WinStar)   Good base behind his headline act, yet cost shrinkingSilver: Cairo Prince ($15,000, Airdrie)   Star of his class now a tempting feeBronze: Jimmy Creed ($10,000, Spendthrift)   Pipeline is loaded.

หวยออนไลน์
เล่นหวยออนไลน์
ไพ่ออนไลน์
เว็บ คาสิโน
คาสิโน777

Woodbine Raceway horse racing betting
Bill Landes

Side Up นี้: Apple ล่าสุดจาก Cox Orchard


เช่นเดียวกับสนามหญ้าเราพูดถึงการดำเนินชีวิตของเรา เพราะการเลี้ยงม้าก็เหมือนกับการเลี้ยงสนามหญ้า หยิบกล้องจุลทรรศน์ที่คุณชอบออกมา แต่ไม่เคยเห็นมนุษย์ปลูกหญ้าเลย เช้าวันหนึ่งของฤดูหนาวคุณสังเกตเห็นนกร้องเสียงดังและถ่มน้ำลายใส่เสื้อคลุมโดยไม่คิดอะไร และคุณมองไปที่สนามหญ้านี้ ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ ถึงเวลาต้องถอดมีดโกนออกจากความมั่นคง สำหรับหลาย ๆ คนช่วงเวลานั้นยังคงอีกยาวไกล แต่ในวันเสาร์นักวิจารณ์ทุกคนกล่าวว่าพลังสำคัญของธรรมชาติในวันเสาร์นั้นสดชื่นอย่างมีนัยสำคัญในระดับที่สองของปี 2021 โลกของเรากลับมาเดินทางอีกครั้งในวันเสาร์แรกของเดือนพฤษภาคมด้วยความพยายามของวิทยาศาสตร์ด้วยความหวังว่าโลกจะกลับคืนสู่แกนของมันอย่างช้าๆ Giz, Tiz Law (รัฐธรรมนูญ) และคำนับพัน (Nile Pioneerof), GIII Holy Bull S และ GIII Robert B. Lewis S. ในขณะเดียวกันเส้นทางที่ไม่เคยมีมาก่อนบนเส้นทาง Triple Crown และความท้าทายที่สำคัญที่เราได้กำหนดไว้สำหรับการเกิดของวัยรุ่นการที่ค้างชำระเป็นเวลานานในปฏิทินจะช่วยสอนให้เราทราบว่าจะช่วยให้ผู้ขับขี่วัดการสืบพันธุ์จากรุ่นสู่รุ่นได้อย่างไร ไม่ใช่ม้าแข่งแต่ละตัวที่ต้องเข้ารับการสอบ แต่ละคนเป็นเหมือนสนามหญ้าที่มีสนามหญ้า สำหรับพวกเราส่วนใหญ่ความสนใจของพวกเขาคืออะไรและสิ่งที่สามารถสอนเราเกี่ยวกับการเกษตรในอนาคต ทุกครอบครัวเหมือนกัน โดยนักขี่ม้าตอบสนองต่อการกระตุ้นเตือนของธรรมชาติ บางครั้งสีเขียวที่กลมกลืนกันเหล่านี้ปรับให้เข้ากันได้ แต่ก็มีบางครั้งที่จู่ๆดอกไม้สีสดใสที่กระจัดกระจายหรืออุดตันอย่างไม่คาดคิดก็ได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างกะทันหัน ในทั้งสองกรณีพื้นหลังจะเหมือนกัน เกียรตินิยมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสัปดาห์นี้ในกัลฟ์สตรีม | Ryan Thompson: ใช้ม้าสองตัว ก่อนหน้านี้ต่างกันทำให้พวกเขามีโอกาสที่คล้ายคลึงกันในการแข่งขันเหล่านี้ Courtlandt Farms ซึ่งเป็นตัวแทนของยุ้งฉาง Shug McGaughey ในอ่าวถือว่า Tapit เป็นแบบคลาสสิกตั้งแต่แรกเกิด สองในสี่เขื่อนแรกของเขาคือ Broodmares of the Year และครอบครัวที่เป็นเจ้าของ Street Cry (Ire); ความเข้าใจผิดเช่นรมช. และเจ้าบ่าวหน้าแดง (Fr) เลี้ยงดูครอบครัว ในทางกลับกัน Hot Rod Charlie (Oxbow) มีรายได้ 17,000 เหรียญต่อปี อย่างไรก็ตามเป็นไปได้ที่จะจดจำราชวงศ์ที่เกิดจากม้าซึ่งปรากฏตัวใน Santa Anita ในอีกสองปีต่อมา ตอนนี้เขาเป็นหนี้จากการเปลี่ยนแปลง จากสิ่งที่ดีที่สุดที่จะแสดงในสิ่งที่ดีที่สุดในตอนนี้ความขยันหมั่นเพียรและความขยันเช่นเดียวกับที่สร้างคุณสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตอนแรก เพราะความอดทนและความสามารถ ในความเป็นจริง, Hot Rod Charlie ด้วยความช่วยเหลือของฟาร์มบนชั้นนั้น Claiborne และ Hermitage เป็นมรดกสุดท้ายของลูกหลานที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในรุ่นของเขา Edward Acoustic Jr. คือสิ่งที่เราเรียกว่าแผนการเปิดร้านแฟชั่นสมัยใหม่ อย่างไรก็ตามเขาเป็นหุ้นส่วนของ Woodman (Mr Prospector) หุ้นส่วนใน Swale (Seattle Slew) เกิดมาเพื่อ Marquetry (Conquistador Cielo) และผู้นำดาราชาวยุโรป Shaadi (Danzig) อาชีพการเล่นหญ้าของเขาประกอบด้วยสองรอบ มันใหญ่มากระหว่างปี 1998 ถึง 2006 ไม่นานหลังจากที่เขากลับมาเขาส่ง Bill Hates ผู้จัดการ Hermitage ที่รู้จักกันมานานเพื่อขายในเดือนมกราคมเพื่อจ่ายเงิน 250,000 เหรียญสำหรับ Glacken’s Girl (Smoke Glacken) ที่ชนะรางวัล 250,000 เหรียญ มีเพียงสองคนเท่านั้นที่เริ่มเป็นวัยรุ่น ค็อกซ์ส่งเธอไปที่ชาร์ลีอินเดีย ความงามของอินเดียได้รับรางวัลจากโค้ช James Davito ผู้คร่ำหวอดในชิคาโก มิสอินเดียโชว์ความสามารถ แต่เธอต้องพักเพียงสองครั้งเพราะรักคุกเข่า Cox เสนอเงินให้เธอ 10,000 ดอลลาร์ แต่ไม่มีใครให้เธอมากกว่า 5,000 ดอลลาร์ ดังนั้นเขาจึงทดลองกับการออกเดทที่ไม่สามารถทำได้สำหรับทุกคน ตัวอย่างเช่น Eskenderaya; ในปีที่สอง Oxbow สำหรับคนที่ห้าของเธอ Eskendereya ลูกชายของเธอมีรายได้เพียง 20,000 ดอลลาร์ต่อปี ต่อมาค็อกซ์ได้ทราบถึงอาการป่วยของเขาและแพร่ระบาดครั้งที่สองในปี 2531 มันสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งและชัดเจนต่อทุกคนที่เกี่ยวข้อง แต่เขาเป็นคนดีที่มีจิตใจและแทบจะไม่ทำอันตรายใด ๆ กับครอบครัวของเขา ในเดือนพฤศจิกายน Keeneland มีรายได้ 3.7 ล้านเหรียญสหรัฐ นี่คือ $ 240,000 (Into Mischief cover) สำหรับ Indian Miss จาก WinStar เกิดอะไรขึ้นกับ Mitole แชมป์ของเขาในการแข่งขัน Cup Sprint 2019 Breeders ‘Horsephotos? ลาของ Eskendereya ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก Mitole ที่หายตัวไปหลังจากชนะสองเดิมพันเมื่อปีที่แล้ว ผลสืบเนื่องและการเคลื่อนไหวของเธอคือการขายคืน 1.9 ล้านดอลลาร์ให้กับ Miss India OXO Equine ค่าตัวของเธอสูงกว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาจากการแสดงละครตั้งแต่เธออายุ 2 ขวบ Oxbow นี่เป็นม้าตัวสุดท้ายที่ค็อกซ์ขาย เขาเป็นผู้ใหญ่มากในช่วงที่หย่านม Landes จึงเรียกร้องให้ศิษยาภิบาลของเขาให้เวลากับเขามากขึ้น แต่สำหรับเราทุกคนเวลาเป็นสิ่งสำคัญ ในช่วงคริสต์มาสค็อกซ์ยังคงค่อนข้างดี เขากล่าวว่า “Landes ขายเขา” Landes รู้สึกว่าม้าเดินไปมาเมื่อเขาถูกส่งมอบให้ Fasig ในเดือนกุมภาพันธ์ แต่ด้วยสายตาที่น่าทึ่งของ Jim Feld ที่มารับเขาจากการขนส่งของ Jim Herbener เขาเป็นพี่ชายของแชมป์เมื่อเขาตีลาที่โตเต็มที่ผ่านการขายแหวนรุ่นเดียวกันในเดือนตุลาคม ในโลกที่น่าตื่นเต้น Oxbow ควรดึงดูดไอศกรีมบนเค้ก แผ่นโลหะทั้งหมดสำหรับเขื่อนทั้งสองมีเพียงสี่เขื่อนเท่านั้น เธอเป็นน้องสาวของ Tiznow จาก Awesome Again และเป็นคนที่หกและหกในซีรีส์ Triple Crown ในช่วงแรกและครั้งที่สองชั้นเรียนมีความแข็งแกร่งที่มั่นคง แต่พวกเขายังดีมากสำหรับนักธุรกิจ เดนนิสโอนีลได้รับเงินจากลา 110,000 ดอลลาร์ ผลผลิตที่ทนได้ของแปดเดือนเป็นหนี้สงสัยจะสูญ แต่เฟลด์ดีกว่าสำหรับความก้าวหน้าของเขา เพราะเขาไม่เพียงพบพี่ชายของแชมป์ในราคาเพียง 17,000 เหรียญเท่านั้น แต่ยังขายได้ในเกมดาร์บี้ที่มีศักยภาพ หลักสูตรคือ Hot Rod Charlie เขาพยายามที่จะละเมิดลูกสาวของเขาสี่ครั้ง แต่ฉันเรียนรู้เกมบนสนามหญ้าและ / หรือ Sprints The Blinkers ก้าวเข้าสู่การแข่งขัน GI Breeders ‘Cup Juvenile และถูกน็อคใน 94-1 แต่ความท้าทายของเขาถูกทำให้ราบรื่นโดย Essential Quality (Tapit) และแชมป์สุดท้ายก็ช้า Madonna Spirit (Red Hat) เป็นอันดับสองในรายการ “TDN Rising Star” | Benoit True ยังไปไกลถึงการแข่งขันกับหนึ่งในคู่แข่งหลัก Hot Rod Charlie เพื่อดูราคาค้อนแรกของพวกเขา Medina Spirit (Protonico) มีรายได้เพียง 1,000 เหรียญต่อปี เมื่อเขากลับมาที่ OBS ตอนอายุสองขวบและได้รับเงิน 35,000 ดอลลาร์สำหรับพินโฮเกอร์คริสตี้เวสต์มินดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีคุณสมบัติสำหรับ Baffert Barn แต่แม้แต่ม้าเงินตัวใหญ่สองตัวแรกของเขาก็เริ่มพิสูจน์ความต้องการผู้ฝึกสอนคนนี้มากกว่าที่ม้าต้นแบบจะต้องการ ในทำนองเดียวกัน Gail Rice รุ่นของเขาแสดงให้เห็นว่าคุณไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องเงินขนาดใหญ่หรือเพื่อนร่วมงานในการผลิตสินค้าด้วยการแยก GI Ashland S. Mr Speaker (Mr Speaker) ปี 2020 จากเขื่อนมูลค่า 7,500 เหรียญ โดยมาตรการอื่น แต่ยังรวมถึง ‘TDN Rising Star’ Roman Centurian (Empire Maker) ด้วย ครอบครัวของเขาเต็มไปด้วยชื่อ Phipps ที่คุ้นเคยเช่น Second Dam Finder’s Fee (Storm Cat) มีค่าใช้จ่ายประมาณ 550,000 เหรียญต่อปีและเช่นเดียวกับ Greatest Honor ในฝั่งตรงข้ามดูเหมือนว่าจะเทียบกับแหล่งช้อปปิ้งใหม่ที่เก่าและสวยงาม แต่ทุกครอบครัวเหล่านี้จำเป็นต้องรักษาความมุ่งมั่นเดียวกันเพื่อความอยู่รอด ในความเป็นจริงมาดีนะห์มีรากศักดิ์สิทธิ์มาก: เขื่อนที่สามของเขาคือน้องสาวของ High Yield (Storm Cat) ซึ่งเป็นน้องสาวของดอกไม้ป่าที่น่ารักของ Paul Mellon แชมป์อายุ 2 ปี มีพื้นเพมาจาก Nijinsky mare ซึ่งเป็นตำแหน่งคลาสสิกในสหราชอาณาจักร ขณะที่มันเกิดขึ้น High Yield เริ่มการแข่งขันชั้นหนึ่งในการแข่งขันนี้ ภายหลังเขาเป็นที่รู้จักในชื่อ Santa Catalina S. และมาเป็นอันดับสอง ในเวลาเดียวกันเจ้าของที่เป็นเจ้าของชื่อของเขาจะต้องประหลาดใจ แต่ไม่มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน Lewis ช่วยด้วย baffert และผลตอบแทนสูงในหน้านี้ช่วยให้ Baffert Medina มีจิตวิญญาณ ในขณะที่ Hot Rod Charlie (ด้านใน) กำลังทำงานร่วมกับม้าอายุ 2 ปีและ MGSW Wildman Jack ชุดกีฬา Generations Cup / Eclipse เรามองหาสายพันธุ์ใหม่ไม่เพียง แต่ในหมู่ม้าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเจ้าของและรุ่นของพวกมันด้วย สินทรัพย์ที่น่าหลงใหลของ Hot Rod Charlie ได้แก่ ผู้สำเร็จการศึกษาจากทีมฟุตบอลมหาวิทยาลัยบราวน์ 5 คนล่าสุด “ชัค” ยังดูเขียวในถ้วยวัยรุ่น พวกเขาทั้งหมดอยู่ในสถานการณ์นั้น ในทางกลับกันเขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าเขาต้องการความช่วยเหลือมากมายจาก Oxbow เพื่อปรับครอบครัวที่รวดเร็วของเขาให้เข้ากับการแข่งขันคลาสสิก ไม่ว่าในกรณีใดก็ตามให้เขาเป็นคนแรกที่ทำสำเร็จ Landes มีความสุขเพราะ Mitol ได้แกะสลักภาพวาดที่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับ Cox แต่ Hot Rod Charlie จะเป็นตัวแทนของโคดิซิลที่ยอดเยี่ยมเพื่ออยู่ในเส้นทางดาร์บี้ พันธสัญญาเดิมอธิบายว่าเขาเป็นคนเจียมตัวและมีวินัยในตนเอง คุณลักษณะที่คุ้นเคยตำนานของนักขี่ม้าหลายคนที่ค่อยๆมีส่วนทำให้ชุมชนค่อยๆพัฒนาขึ้น เมื่อคุณโต้ตอบทุกวันด้วยค่าใช้จ่ายที่น่าสนใจและน่าโมโหพอ ๆ กับพันธุ์แท้คุณจะปรากฏคุณลักษณะตามธรรมชาติ แลนดิสรู้ดีอยู่เสมอว่าความนุ่มนวลที่ล้าหลังนี้กำลังจะเบือนหน้าหนี ในนามของนักบุญอุปถัมภ์ผู้ล่วงลับให้เขายืมสูตรที่แสดงถึงความพึงพอใจในตนเองในระดับต่ำเป็นครั้งคราว

หวยออนไลน์
เล่นหวยออนไลน์
ไพ่ออนไลน์
เว็บ คาสิโน
คาสิโน777